Door Jan
Via de App doorgekregen: aanvang is 19.45 uur. Zelf dacht ik dat moet natuurlijk 20.00 uur zijn. Onderweg naar Spakenburg dacht ik misschien is het toch kwart voor 8, mogelijk in verband met het mogelijk meespelen van jeugdleden. Dus heb ik mij gehaast en was ik om 19.49 in het clubgebouw in Spakenburg. Op zoek naar de overige spelers. Gelijk ging de telefoon.
Ik vond hem niet snel genoeg en was dus al gestopt Van beide kanten geprobeerd weer contact te krijgen. Wat niet lukte. Dan maar de trap op naar boven, waar ik Henk, Liam en Wim vonden niemand van de tegenpartij. Dus toch begin 20.00 uur.
Beter is denk ik het juiste aanvangstijdstip op te geven plus het advies: probeer er een kwartier eerder te zijn.
In de speelzaal boven was enige verwarring aan welke borden wij moesten spelen.
Om 20 uur was het duidelijk. En konden wij beginnen. Wij hebben ons niet van de wijs laten brengen door het gedoe aan het begin en de wedstijd gewonnen.
Mijn tegenstander R.E. de Reus herkende ik direct van vorige wedstijden in het clubgebouw van En Passant. On ze wedstrijd ging gelijk op.
Aan het bord van Henk tekende zich een komende overwinning (toren voor) Liam stond ook beter. Ik verwachte dat beide zouden gaan winnen. Wim ging duidelijk minder en stond later meerdere pionnen achter, maar ging dapper door. Onder het motto: “er is nog nooit een partij gewonnen door op te geven”. Zelf huldig ik dat motto ook.
Mijn verwachting kwam uit, Henk won en Wim verloor. Later won Liam ook, stand 2,5- 0.5.
Fijn dat je kon meespelen Liam. Jij speelt al heel goed, gezien je leeftijd.
De drie die uitgespeeld waren, verlieten de speelzaal. Liam fluisterde mij nog toe: het is handig om remise aan te bieden of zoiets.
Bij mij ging de strijd gelijk op. Op het moment dat ik wat beter stond bood ik remise aan, wat De Reus direct accepteerde.
Daarna hebben wij gezellig nagepraat aan de bar. Ik dacht dat hij voorzitter van En Passant geweest was, maar dat bleek hij nog steeds te zijn.
Nog even tot slot over Gerben van Pel. Hij kan redelijk schaken, maar zijn opmerkingsvermogen staat nog in de kinderschoenen.